Απόστολος – Θωμάς – Γιάννης Χρήστου


Μια αθλητική ιστορία δε γράφεται μόνο από ένα κολυμβητή ή μια κολυμβήτρια, αλλά από μια οικογένεια, κάθε μέλος της οποίας  έχει ένα ρολό στην καριέρα του αθλητή ή αθλήτριας.

Υπάρχει μια μαμά, ένας μπαμπάς, μια γιαγιά, πολλές φορές ένας πάππους και σίγουρα κι άλλοι που μάλλον έχω παραλείψει… Η «μαγείρισσα» και ο «οδηγός» είναι δυο βασικοί ρόλοι, αλλά υπάρχουν και άλλοι που κάποιοι θα πρέπει να τους αναλάβουν…

Όταν έχεις δυο παιδιά τα πράγματα είναι πιο δύσκολα και θεωρώ ότι ένα από τους καλύτερους  για να μας δώσει τη γνώμη του σ’ αυτό είναι ο  Θωμάς  Χρήστου, γνωστός στο χώρο της πισίνας εδώ και πολλά  χρόνια ως μπαμπάς του Αποστόλου και του Γιάννη…

  • Πόσα χρόνια είστε στο χώρο της πισίνας ;

Από το 2009 ανελλιπώς, στηρίζοντας τον Απόστολο και τον  Γιάννη  με όλες μου τις δυνάμεις, για να πραγματοποιήσουν τα όνειρα και τους στόχους τους.

  • Ποια είναι να μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίσατε σαν πατέρας των πρωταθλητών;

Στο χώρο της κλασικής κολύμβησης συνοδεύοντας τα παιδιά μου καθημερινά, διαπίστωσα πως το κυρίαρχο πρόβλημα ήταν ότι  ο αθλητικός νόμος δεν εφαρμόζεται στο βαθμό που θα έπρεπε από την πλειονότητα των θεσμικών παραγόντων του χώρου.

Συνάντησα μια χαώδη κατάσταση από πελατειακές σχέσεις και  μικροσυμφέροντα παραγόντων και προπονητών. Πρόσωπα σε Δ.Σ. αρκετών  σωματείων άσχετα με τον αθλητικό θεσμικό τους ρόλο.

Είδα σωματεία με 600 και 700 μηνιαίες συνδρομές από τις ακαδημίες, με απλήρωτους τους προπονητές επί μήνες (!!!) και να καλύπτουν τη μισθοδοσία οι “εξωθεσμικοί”, δηλαδή γονείς των αγωνιστικών τμημάτων κάνοντας έρανο… ενώ ο αθλητικός νόμος αναφέρει κάτι τελείως διαφορετικό…

Η Ομοσπονδία αντιμετώπιζε την κλασική κολύμβηση σαν το φτωχό συγγενή και διοικούσε κατά τα στρατιωτικά πρότυπα… Κι ας ήταν και είναι εκείνο το τμήμα του υγρού στίβου που τροφοδοτεί όλα τα υπόλοιπα αθλήματα με αθλητές και γεμίζει τα ταμεία της Ομοσπονδίας αλλά και των σωματείων…

Είδα έλλειψη συνεργασίας της Ομοσπονδίας με τα σωματεία και κανένας έλεγχος σε αυτά από τη ΓΓΑ. Επομένως τα σωματεία  στη συντριπτική τους πλειονότητα λειτουργούσαν “αυτόνομα” χωρίς έλεγχο και θεσμική  καθοδήγηση, αποκομμένα από οποιονδήποτε σχεδιασμό,  με ότι αυτό συνεπάγεται σε κακοδιοίκηση, διαφθορά και σε απώλεια ταλέντων, τα οποία θα τροφοδοτούσαν τις εθνικές μας ομάδες, κάτι που θα έπρεπε είναι ο κυρίαρχος προσανατολισμός ενός σωματείου.

(Τα ανέδειξε όλα αυτά ο κ. Αυγενάκης με το μητρώο, αποκαλύπτοντας τη χαώδη κατάσταση του ερασιτεχνικού αθλητισμού, το περασμένο φθινόπωρο).

Μοιραία λοιπόν ο χώρος,  κινείται χωρίς  καθοδήγηση των σωματείων, χωρίς εναρμόνιση με τον αθλητικό νόμο και φυσικά χωρίς προγραμματισμό τετραετούς ολυμπιακού κύκλου. Ούτε συζήτηση βέβαια για το πως θα εντοπίζεται έγκαιρα το «ταλέντο» μέσα στο σωματείο, αλλά ούτε και ποιος καλά οργανωμένος θεσμικός  μηχανισμός θα το εξελίξει. Από προσωπική εμπειρία εάν θέλετε, μέχρι το 2013 όταν ο 17χρονος τότε Απόστολος κατέκτησε τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή εφήβων στο Ντουμπάι, δεν είχε καμία παροχή από το σωματείο. Εάν έπρεπε να αλλάξεις και σωματείο συνήθως έπεφτες θύμα ωμού εκβιασμού για να αποφύγεις την εκδίκαση της μεταγραφής του ανήλικου στο ΑΣΕΑΔ!

Το 2013 μετεγράφηκαν ο  17χρονος Απόστολος και  ο 11χρονος Γιάννης στον Ολυμπιακό. Τα πράγματα πλέον τοποθετήθηκαν στη σωστή και υγιή τους βάση από κάθε άποψη. Από τότε  ο αθλητικός αυτός οργανισμός τους υποστηρίζει ανελλιπώς και τους σέβεται όχι μόνο σαν αθλητές αλλά και σαν ανθρώπους.

  • Μπορείτε να μας πείτε πόσο στοιχίζει ένας πρωταθλητής τον χρόνο για την οικογένεια του;

Η “επένδυση”  που κάνει μια οικογένεια σε ένα νεαρό πρωταθλητή, ώστε η υποστήριξη να είναι πλήρης μπορεί να φτάσει και τα 7 έως 10 χιλιάδες ευρώ ετησίως, μπορεί όμως και να τα ξεπεράσει…

  • Η κολύμβηση είναι ένα «φρένο» για τις σπουδές των νεαρών και πως το αντιμετωπίσατε;

Σχετικά με τον Απόστολο και το Γιάννη  η επένδυση που έγινε στον  αθλητισμό τους ωφέλησε πολλαπλά,  και πέρα από όλα τα άλλα οφέλη  μπήκαν σε Πανεπιστήμια χωρίς εξετάσεις κάνοντας χρήση του ευεργετήματος του αθλητικού νόμου…

Ο Απόστολος το Σεπτέμβρη θα πάρει το πτυχίο του από το Πανεπιστήμιο Πειραιά τμήμα Ναυτιλιακών σπουδών, υπολείπεται ένα μάθημα, θα κάνει το μεταπτυχιακό του και έχει εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Αρνήθηκε επανειλημμένως αθλητικές υποτροφίες από το εξωτερικό και δικαιώθηκε.

Ο Γιάννης είναι στο πρώτο έτος ΤΕΦΑΑ και προλαβαίνει προπόνηση και μαθήματα.

Επομένως, σπουδές και πρωταθλητισμός ίσως λίγο δύσκολα, όμως ναι  συνδυάζονται.

  • Υπάρχουν άνθρωποι που σας βοηθούν ;

Τα τελευταία χρόνια  ο Απόστολος έχει εκτός από την αμέριστη και πολύπλευρη  υποστήριξη του Ολυμπιακού, υπάρχει υποστήριξη και από την Ομοσπονδία, καθώς και από υποτροφίες και χορηγίες από ιδιωτικές εταιρείες.

  • Τι θα μπορούσατε να συμβουλεύατε  τους γονείς που επιθυμούν τα παιδιά τους να γίνουν πρωταθλητές;

Υπομονή, εγρήγορση, αυτογνωσία  και γερό στομάχι…

  • Τι θα θέλατε να αποφύγετε; 

Θα ήθελα να είχα αποφύγει να αναλάβω ως γονέας ευθύνες που δεν μου αναλογούσαν.

Εάν λειτουργούσαν οι θεσμοί στον αθλητισμό θα ερχόταν ο τεχνικός σύμβουλος της Ομοσπονδίας  μια βόλτα στο κολυμβητήριο της Πετρούπολης το 2010 να πει:

“…από αυτή τη στιγμή τον 14χρονο  Απόστολο και τον Γιάννη θα τους αναλάβει  αμειβόμενος ομοσπονδιακός προπονητής,  με την αμέριστη υποστήριξη της Ομοσπονδίας και τη συνεργασία  του επικεφαλής εθνικού μας προπονητή…”

Θωμάς Χρήστου

Μια όμορφη οικογενειακή ιστορία που άρχισε εδώ και 12 χρόνια με πολλές επιτυχίες Εθνικές,  Ευρωπαϊκές και Παγκόσμιες και συνεχίζεται όχι μόνο για τον Απόστολο, αλλά και τον Γιάννη που φαίνεται να έχει πάρει κι εκείνος τον καλό δρόμο.

Η Ελληνική Κολύμβηση έχει ανάγκη τις Ελληνικές Οικογένειες  σαν και αυτήν του Θωμά…

Ευτυχώς που υπάρχουν!

Χρήστος ΠΑΠΑΡΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ

Συνεργάτης Swimming.GR