Στα προπονητικά νέα τώρα από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καρολίνας των ΗΠΑ, ο Jeff Poppel υπέγραψε  για 5η χρονιά συμβόλαιο με ετήσιο μισθό 175.000$ (περίπου 140.000€).

Αυτό από μόνο του καταδεικνύει την αξία που έχει το άθλημα της κολύμβησης εκεί. Γίνονται επενδύσεις, υπάρχει προγραμματισμός και απολαμβάνουν αποτελέσματα. Στην ελληνική πραγματικότητα οι πιο ακριβοπληρωμένοι προπονητές δε φτάνουν ούτε στο 20% της παραπάνω αμοιβής, παρότι έχουν στο ενεργητικό τους σημαντικές διεθνείς διακρίσεις. Η πιο μεγάλη διαφορά όμως δε βρίσκεται στο ύψος της αμοιβής, αλλά στο ότι ένας Αμερικανός προπονητής Α επιπέδου βιοπορίζεται πλήρως και αξιοπρεπώς από το προπονητικό του έργο και έτσι αφοσιώνεται εξ’ ολοκλήρου σ’ αυτό.

Στην Ελλάδα, όχι μόνο οι προπονητές, αλλά όλοι σχεδόν κάνουμε δύο και τρεις δουλειές για να τα φέρουμε «βόλτα», όπως συνηθίζουμε να λέμε. Αυτό δεν μπορεί παρά να έχει και κάποιο κόστος…

  • Θέλουμε να ανέβουμε επίπεδο στην παγκόσμια κολύμβηση;

Σίγουρα θέλουμε, θα απαντήσουμε όλοι.

  • Σε ποιους  εμπιστεύονται  οι αθλητές τη βελτίωσή τους  για να ανέβουν επίπεδο;

Τους προπονητές τους εμπιστεύονται οι αθλητές. Η ποιότητα του έργου που παράγουν αθλητής και προπονητής φέρνει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.

  • Χρειάζονται «εργαλεία» γι αυτή τη δουλειά;

Ασφαλώς και χρειάζονται, όπως σε όλες τις δουλειές και σίγουρα έχουμε στη διάθεσή μας κάποια «εργαλεία», αλλά πριν από όλα απαιτείται μια συνθήκη, η οποία είναι:

Η εξασφάλιση που θα τους επιτρέψει να εργαστούν απρόσκοπτα, ακόμα και με λιγότερα «εργαλεία»…

  • Για το αν έχουμε επαρκή «εργαλειοθήκη» κι αν υφίσταται η βασική συνθήκη στην ελληνική πραγματικότητα, αφήνουμε την απάντηση σε σας.

Πάντως για να δημιουργήσουμε και πάρουμε «αξία» πίσω, το σίγουρο είναι ότι πρέπει να επενδύσουμε. Κι ακόμα πιο σίγουρο είναι ότι οι επενδύσεις απαιτούν οικονομικούς πόρους και χρόνο.

Δεν πετούν τα λεφτά τους οι Αμερικανοί…