Ξεκίνησε την «αθλητική» του καριέρα από το …μπακότερμα, γιατί όπως λέει και ο ίδιος αλλά στη συνέχεια…

«Ήμουν ένα από τα παιδιά της γειτονιάς. Παίζαμε κρυφτό κυνηγητό και ποδόσφαιρο με μπακοτέρματα…»

Αυτά ως που λειτούργησε το κλειστό κολυμβητήριο της Γλυφάδας. Τότε με την προτροπή των γονέων γράφτηκε στην κολύμβηση του ΑΝΟ Γλυφάδας και από εκεί επισήμως ξεκινάει το μεγάλο του ταξίδι στις ελληνικές, αλλά και διεθνείς πισίνες. Ένα ταξίδι που μισό αιώνα και πλέον πια, δεν έχει σταματήσει ακόμα. Εύκολα θα το διαπιστώσουμε αυτό, όσοι και όσες από μας δεν το γνωρίζουμε ήδη…

Αγαπητές φίλες και φίλοι της πισίνας, έχουμε σήμερα κοντά μας τον…

κ. Κυριάκο Γιαννόπουλο

Ολυμπιονίκη της υδατοσφαίρισης και σήμερα υποψήφιο για την Προεδρεία της ΚΟΕ στις προσεχείς εκλογές.

(κεντρική φωτο με το γιο του, παγκόσμιο πρωταθλητή, Γρηγόρη Γιαννόπουλο)

Τον καλωσορίζουμε και μπαίνουμε κατευθείαν στο θέμα γιατί είναι πολλά αυτά που έχουμε να πούμε, αλλά ταυτόχρονα και πολύ λίγα για να καλύψουμε την πορεία του.

  • Κύριε Γιαννόπουλε ή ακόμα καλύτερα αγαπητέ Κυριάκο, είναι αλήθεια ότι ο Ανδρέας Ζώτος σε παρότρυνε να πας στο γουότερ πόλο;

Ναι είναι αλήθεια.  Ο Ανδρέας Ζώτος ήταν ο πρώτος καλός προπονητής μου – ένας από τους καλυτέρους προπονητές που ανέδειξε η ελληνική κολύμβηση – και ο άνθρωπος που σημάδεψε την αθλητική μου πορεία, όταν κάποια ημέρα με παρότρυνε να πάω στο πόλο, όταν με κάθε ειλικρίνεια μου είπε ότι δεν κάνω για το κολύμπι, αφού οι τριτοτέταρτες θέσεις που έπαιρνα στα πρωταθλήματα ήταν το ταβάνι της απόδοσης μου.

Το εκτιμώ ακόμη…

  • Ο ΑΝΟΓ ήταν – και είναι ακόμα – μια «ωραία» ομάδα. Θες να μας θυμίσεις λίγο τον παλιό ΑΝΟΓ;

Στον ΑΝΟΓ ευτυχήσαμε να έχουμε καλές διοικήσεις και καλούς προπονητές. Τα πρώτα βήματα της αλλαγής πλεύσης τα έκανε ο Τάκης Μίχαλος, όταν ερχόμενος από μια ομάδα που ήξερε να πρωταγωνιστεί, μας εμβολίασε με το «μικρόβιο» του πρωταθλητισμού. Και βέβαια αυτό συνεχίστηκε αργότερα με τον ερχομό του Μίλε Νάκιτς που έβαλε την ομάδα μας σε άλλα πλαίσια προπόνησης, προερχόμενος από τη μεγάλη των Γιουγκοσλάβων – τότε- σχολή. Θυμάμαι όμως και κάποιους άλλους παράγοντες που αγκάλιασαν αυτή την ομάδα και μας έκαναν τη ζωή μας πιο εύκολη, όπως τον Κώστα Γαϊτά, τον θρυλικό έφορό μας Θόδωρο Πάτερο, τον Γιώργο Δάνδολο και τον Τάκη Πατέρα. Τίποτε όμως από όλα αυτά δε θα γινόταν αν δεν υπήρχαν στην Ηγεσία του συλλόγου άνθρωποι σαν τον Αντώνη Δημητρόπουλο – το κολυμβητήριό μας έχει το όνομα του – και τον Εμμανουήλ Μιτζάλη. Παράγοντες ρομαντικοί με ήθος, ανιδιοτέλεια και αγάπη για το σύλλογο.

Και ανοιχτοχέρηδες…

Ο ΑΝΟΓ άλλαξε όλη μου τη ζωή. Οι αρχές που πήραμε μέσα από το σύλλογο σημάδεψαν μέχρι σήμερα τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά μας. Έχτισε φιλίες ζωής.

Για να μην το ξεχάσω εκείνη την εποχή ήμουν πολύπλευρο αθλητικό ταλέντο, αφού έπαιζα μπάσκετ – εθνική Παίδων – χάντμπολ ως τερματοφύλακας και βόλεϊ στις ομάδες του ΑΝΟΓ ταυτόχρονα…

Κολυμβητήριο ΑΝΟΓ
  • Αυτό για την εθνική μπάσκετ κάποιοι το ακούμε για πρώτη φορά… Ας τρέξουμε όμως λίγο να πάμε τη δική μας «Αγαπημένη» Εθνική Ομάδα, της υδατοσφαίρισης φυσικά. Σε ακούμε λοιπόν… για να είμαστε πιο ακριβείς σε διαβάζουμε…

Η συμμετοχή στην Εθνική ομάδα ήταν κάτι διαφορετικό. Σημειώστε παρακαλώ ότι για να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις ξεκίνησα – ο πρώτος Έλληνας αθλητής – τις 3 προπονήσεις την ημέρα. Και καταφέραμε διακρίσεις που ήταν σημαντικές για την εποχή. Η αλήθεια είναι πως επειδή περίσσευε το ταλέντο σε αυτές τις εθνικές ομάδες της εποχής, νομίζω ότι τελικά δεν πήραμε αυτό που ενδεχομένως αξίζαμε ως αθλητές, δηλαδή ένα μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Φταίνε πολλά για αυτό, και προφανώς και εμείς. Μέσα όμως από αυτή τη διαδικασία έκανα φιλίες σε όλο τον κόσμο και χαίρομαι που μέχρι σήμερα ό,τι ώρα και να σηκώσω το τηλέφωνο σε όλο τον κόσμο μπορώ και μιλάω με πολλούς φίλους.

FINA Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βουδαπέστη 2017
  • Εσύ όμως ήσουν ένας από τους καλύτερους σκόρερ, πολλές φορές ο πρώτος… Θεωρείς ότι έχεις το ένστικτο να σκοράρεις;

Δεν ξέρω αν είχα το ένστικτο του σκόρερ, αν και πέτυχα πολλά γκολ στην καριέρα μου. Είχα όμως ψηλά την ομαδικότητα – που με συνοδεύει μέχρι σήμερα – γιατί πιστεύω ότι πολύ περισσότερα κερδίζουμε αν είμαστε μαζί παρά κάποιος μόνος. Επίσης θεωρώ ότι με σημάδεψε στη ζωή μου η απόφαση που πήρα σε μικρή θεωρητικά ηλικία να μην μπω στο δημόσιο αν και πληρούσα όλα τα προαπαιτούμενα, λόγω διακρίσεων αλλά να εισέλθω, να αγωνιστώ στο στίβο της ζωής με τις δικές μου δυνάμεις. Έβλεπα και βλέπω τη ζωή σαν ένα αγώνα που πρέπει να προσπαθήσω να κερδίσω. Είχα αρκετές ήττες που με έκαναν ακόμη πιο δυνατό όμως. Συνολικά υπάρχει θετικό πρόσημο…

  • Γενικός Διευθυντής Υγρού Στίβου στην «Αθήνα 2004». Τι θυμάσαι από εκείνα τα χρόνια;

Τα λόγια περισσεύουν. Ομάδα με όλη τη σημασία της λέξης. Με στόχο, όραμα και πάθος.

Τα καταφέραμε με σκληρή δουλειά. Κάναμε κάτι διαφορετικό βάζοντας το συναίσθημα μέσα στην εργασία μας. Θεωρώ ότι εκεί τέλειωσα ένα διαφορετικό πανεπιστήμιο και πήρα «ντοκτορά». Δεν το κρύβω ότι εκείνη την περίοδο επίσης έμαθα να δουλεύω με πρόγραμμα, με στόχους και με χρονοδιάγραμμα. Όλα αυτά με βοήθησαν αργότερα όταν έγινα Συντονιστής Γενικός Διευθυντής στο ΟΑΚΑ, αλλά και στη δουλειά που έκανα στη Μ. Ανατολή.

Με τον Τζιάννι Λότζι LEN

(Γενικός Διευθυντής Hamdam Sports Complex, Dubai)

Κάποιοι λένε ότι κάτι κάναμε κι εκεί…

  • Και κάπως έτσι φτάνουμε στο σήμερα για να …κολυμπήσουμε μαζί;

Η ιδέα για τη σύσταση μιας ομάδας ικανών και άξιων στελεχών για να διεκδικήσουμε τη διοίκηση της ΚΟΕ έρχεται από παλαιά. Είχα κάνει μάλιστα πριν αρκετά χρόνια μια αντίστοιχη προσπάθεια, αλλά οι τόσες επαγγελματικές υποχρεώσεις που είχα εκείνο το χρονικό διάστημα δεν μου επέτρεψαν να προετοιμαστώ κατάλληλα.

Τώρα όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Θεωρώ ότι η ομάδα μας στο «ΚΟΛΥΜΠΑΜΕ ΜΑΖΙ» είναι έτοιμη να κάνει το παραπάνω βήμα. Με γνώση, εμπειρία, τεχνοκρατική αντίληψη, διοικητική εμπειρία μέσα από τα δρώμενα σε σωματειακό αθλητισμό, αλλά κυρίως με πάθος και αγάπη γι’ αυτό που θέλουμε να κάνουμε. Και πιστέψτε με μπορούμε να κάνουμε πολλά και να αφήσουμε το στίγμα μας. Είμαι πολύ αισιόδοξος γι’ αυτό και σίγουρος ότι το πρόγραμμα και οι θέσεις που παρουσιάσαμε όλη αυτήν την περίοδο – πρωτόγνωρη για τα εκλογικά δεδομένα – έχουν πείσει την πλειοψηφία των σωματείων. Ξέρετε κάτι, το «ΚΟΛΥΜΠΑΜΕ ΜΑΖΙ» έφερε κάτι διαφορετικό στο χώρο. Δηλαδή την πρόταση και τις απόψεις δημόσια, μαζί με το διάλογο. Και αυτό εκτιμήθηκε. Ένα απλό δείγμα του τρόπου σκέψης και διοίκησης της ομάδας μας.

  • Ας κάνουμε πάλι μια αναδρομή στο παρελθόν και να έρθουμε σε άλλο ένα δικό σου κεφάλαιο που λέγεται Ολυμπιακός…

Μετά τον ΑΝΟΓ βρέθηκα στον Ολυμπιακό, κατακτώντας τρία πρωταθλήματα και δυο κύπελλα. Θυμάμαι με έντονα συναισθήματα εκείνη την περίοδο της ζωής μου που βρέθηκα στο μεγάλο αυτό κλαμπ. Πιστεύω ότι οι φίλαθλοι αναγνώρισαν την προσφορά μου και με αγάπησαν πολύ. Είναι ένα κομμάτι της αθλητικής μου σταδιοδρομίας, που θα θυμάμαι πάντα με ωραία συναισθήματα.

  • Με αυτές τις εκλογές τελειώνει το μεγαλύτερο έως τώρα κεφάλαιο της ΚΟΕ, που ακούει στο όνομα Δημήτρης Διαθεσόπουλος. Κάποτε σε μια συνέντευξή του τη δεκαετία ‘80 – παίκτης εσύ ακόμα – σε είχε αποκαλέσει «πολέμιό» του… Αυτά από τα παλιά, σήμερα ποια είναι η τοποθέτησή σου απέναντι σ’ αυτό το κεφάλαιο;
Με τον Ιγκορ Μιλάνοβιτς, εμβληματική προσωπικότητα του γιουγκοσλαβικού πόλο

Από την πλευρά μου είχα πάντα σεβασμό απέναντί του. Δε δίστασα πολλές φορές όμως να εκφράσω  δημόσια την διαφορετική άποψή μου σε πολλά θέματα.

Αυτό δεν άρεσε. Αλλά και εμένα δεν μου αρέσει να προσποιούμαι και να μην λέω τα πράγματα όπως εγώ νομίζω πως είναι, έστω και αν κάποιος διαφωνεί με την άποψή μου.

Αυτό που έγινε στην προηγουμένη Γενική Συνέλευση της ομοσπονδίας με πείραξε πολύ και είναι η πρώτη φορά που δημόσια το αναφέρω. Η αγενής δημόσια συμπεριφορά του προς το πρόσωπο ενός Ολυμπιονίκη αθλητή της ομοσπονδίας που ηγείται και που έχει τιμήσει τα χρώματα της Πατρίδος μας 428 φορές, δε νομίζω ότι θα είναι θέμα που θα πρέπει να καυχιέται. Περισσότερο από αυτό θα ήθελα να σας εξομολογηθώ ότι με ενόχλησε το γεγονός, ότι οι παρευρισκόμενοι εκείνη την ημέρα πρώην συναθλητές μου όπως ο Γούνας, ο Σιταρένιος και ο Μουστακαρίας, δεν αντέδρασαν. Εγώ στη θέση τους θα επαναστατούσα και θα τους υπερασπιζόμουνα με κάθε κόστος. Ας είναι όμως. Η ιστορία γράφεται από τις μικρές αυτές στιγμές που τελικά μας σημαδεύουν για όλη μας την ζωή. Κλείνοντας αυτό το κεφάλαιο δεν μπορώ να μην αναφέρω την λάθος κατά τη γνώμη μου απόφαση του απερχόμενου Προέδρου για υποψηφιότητα στην ΕΟΕ. Αν και 32 ολόκληρα χρόνια χωρίς αντίπαλο κατέχει αυτήν τη θέση, αποφάσισε ότι πρέπει να συνεχίσει. Θα έλεγε κάποιος ότι ίσως να θέλει να συμπληρώσει 35 χρόνια. Δε συμφωνώ. Και δε συμφωνώ γενικότερα και με τις πολλές θέσεις από το ίδιο πρόσωπο .

  • Μεγάλες συζητήσεις έχουν γίνει σε τηλεδιασκέψεις σας για το θέμα των Ομοσπονδιακών προπονητών. Ποια είναι η τοποθέτηση του «ΚΟΛΥΜΠΑΜΕ ΜΑΖΙ» για όσους δεν κατάφεραν να συνδεθούν;

Τοποθετηθήκαμε ξεκάθαρα κατά τη διάρκεια αυτής της άτυπης προεκλογικής περιόδου. Είναι γραμμένο και στο πρόγραμμα του «ΚΟΛΥΜΠΑΜΕ ΜΑΖΙ».Δίκαια απασχολεί ως θέμα το χώρο μας. Δεν γίνεται να έχει διπλή ιδιότητα ο εθνικός προπονητής και ξέρετε κάτι, γιατί να ακούγονται διαφορά στην πισίνα για μεροληπτική συμπεριφορά των εθνικών προπονητών – πολλές φορές και άδικα – και να μην είναι ξεκάθαρο το θέμα από την αρχή. Αυτό που ακούω ως δικαιολογία ότι δεν υπάρχουν χρήματα, η απάντησή μου είναι ότι για αυτό υπάρχει η διοίκηση, για να βρει χρήματα στο σύγχρονο κόσμο που ζούμε και όχι κάθε χρόνο να γκρινιάζει προς την πολιτεία γιατί δε δίνει περισσότερα χρήματα να ξοδέψει, λες και η πολιτεία δεν είμαστε εμείς οι φορολογούμενοι πολίτες αλλά κάτι ξένο που έχει υποχρέωση να γεννά χρήματα.

Με την μεγάλη μορφή του ευρωπαικού πόλο, Μανουέλ Εστιάρτε
  • Η κολύμβηση ως προϊόν; 

Όλα τα αθλήματα είτε είναι στο ολυμπιακό πρόγραμμα είτε όχι, είναι προϊόν προς κατανάλωση όταν βγούμε έξω από τον μικρόκοσμο του αθλήματος. Αν θέλουμε χορηγούς θα πρέπει να τους δείξουμε πως μπορούν να θεωρήσουν τα αθλήματά μας ως όχημα για την καλύτερη προβολή τους. Για να γίνει αυτό όμως χρειάζεται στρατηγικός σχεδιασμός με ορίζοντα μακράς πνοής. Οι χορηγοί, που συχνά όλοι μας αναφερόμαστε, δεν έρχονται αν δε δείξουμε σοβαρότητα και σχέδιο. Προφανώς ούτε και η τηλεόραση της οποίας ο ρόλος είναι εξαιρετικά σημαντικός. Αυτά θα πρέπει να αλλάξουμε. Και για αυτό έχουμε τους καλυτέρους στον τομέα αυτό στο «ΚΟΛΥΜΠΑΜΕ ΜΑΖΙ», μαζί με τα υπόλοιπα εξαιρετικά μέλη μας σε άλλους τομείς. Και είμαι βέβαιος ότι ο χώρος μας είναι έτοιμος να αγκαλιάσει τις πρωτοβουλίες μας.

  • Οδεύοντας προς το τέλος αυτής της συνέντευξης θα αναφερθούμε σε μια μόνο λέξη, η οποία συμβολίζει τόσα πολλά: Ζάππειο

Το κολυμβητήριο στο Ζάππειο ήταν για πολλά χρόνια το σπίτι του χώρου μας.

Οι αναμνήσεις είναι πολλές και έντονες. Είναι ο χώρος που φιλοξένησε για πολλά χρόνια τον υγρό στίβο της χώρας μας. Και χαίρομαι ιδιαίτερα που αυτό το εμβληματικό  κολυμβητήριο που έχει θέα την Ακρόπολη θα λειτουργήσει πάλι πιο σύγχρονο και πιο μοντέρνο. Έχει πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου και δεν βλέπω την ώρα να κάνω πάλι μια βουτιά και να θυμηθώ τα νιάτα μου.

  • Πως βλέπετε ως ομάδα την επόμενη ημέρα στην Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδας;

Θα είναι καλύτερη. Είμαι αισιόδοξος από την φύση μου. Και πάντα βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο.

Κοιτάξτε. Όσο υπάρχουν άνθρωποι θα υπάρχουν προβλήματα. Και όσο υπάρχουν προβλήματα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα τα λύνουν. Αυτή είναι η ζωή.
Θα το ξεπεράσουμε και αυτό το εμπόδιο. Και είμαι σίγουρος ότι θα επιστρέψουν τα χαμόγελα στην πισίνα. Είναι υποχρέωσή μας να χτίσουμε το αύριο σε στέρεες βάσεις, ώστε να αφήσουμε κάτι στις επόμενες γενιές. Και θα το κάνουμε να είστε σίγουροι.

Ευχαριστώ πολύ που μου δώσατε την ευκαιρία να μιλήσουμε και εύχομαι να συνεχίσετε με την ίδια αγάπη την ενημέρωση της οικογένειας του υγρού στίβου.

Εμείς (Swimming.GR) σας ευχαριστούμε κ. Γιαννόπουλε που μας τιμήσατε.

Καλή Επιτυχία!