Φτάσαμε μια ανάσα πριν το άνοιγμα των κολυμβητηρίων στα τέλη Ιανουαρίου και τώρα πάλι η τρέχουσα επιδείνωση των επιδημιολογικών δεδομένων μας ξαναστέλνει πίσω στην αρχή…

Η ΓΓΑ απάντησε αρνητικά στο αίτημα της ΚΟΕ να ξεκινήσουν προπονήσεις οι 6 καλύτεροι-ες σε κάθε αγώνισμα (κάποιοι-ες από αυτούς-ες ήδη κολυμπούν), ανοίγοντας έτσι την πόρτα σε ακόμα 370 άτομα. Ένα «έξυπνο» αίτημα διότι θα αποκτούσαμε ένα εφαρμοσμένο μοντέλο διαχείρισης και λειτουργίας των κολυμβητηρίων σε συνθήκες covid-19, το οποίο θα αποδείκνυε περίτρανα για μια ακόμα φορά ότι στις πισίνες δεν υπάρχει διασπορά του ιού και ταυτόχρονα θα αποκτούσαμε έναν ικανό αριθμό κολυμβητών και κολυμβητριών για πιλοτική διεξαγωγή αγώνων, ανοίγοντας αμέσως μετά το δρόμο σε αγώνες για όλους. Ένα αίτημα πλην όμως άδικο, γιατί θα δημιουργούσε έστω προσωρινά και τρίτο επίπεδο ανισότητας, πολύ δύσκολα διαχειρίσιμο με ψυχολογικές και παιδαγωγικές επιπτώσεις. Ένα και πάλι «έξυπνο» αίτημα που αποδεικνύει ότι τελικά δεν είναι στο χέρι της ΚΟΕ το άνοιγμα της κολύμβησης για όλους και όλες κι άδικα έχει κατηγορηθεί για κάτι τέτοιο.

Πολλοί από μας με αυτή την απόρριψη, σίγουρα θα πήραν μια ανάσα ανακούφισης, αφού οι αδικίες που προκαλούνται, ούτως ή άλλως από την ίδια την πανδημία, δεν αφήνουν πια περιθώριο στο ποτήρι, ούτε για μία επιπλέον στάλα ανισότητας.

Κι εδώ τώρα αναρωτιέμαι αν τελικά είναι αυτή η απάντηση, απάντηση για να χαρούμε ή να λυπηθούμε…

Έρχεται η ΓΓΑ και απαντά ότι δεν εγκρίνει το παραπάνω αίτημα λόγω των υγειονομικών δεδομένων που ισχύουν αυτή τη στιγμή και όχι γιατί αυτό το αίτημα είναι άδικο για πάρα πολλά παιδιά, αλλά ωστόσο επισημαίνει ότι καταβάλλονται, εκ μέρους της, προσπάθειες για άνοιγμα όλων των κολυμβητηρίων για όλα τα σωματεία, έστω και με περιοριστικούς όρους και χωρίς αποδυτήρια… (μήπως θα περίμενε κανείς ότι θα άνοιγαν χωρίς περιοριστικούς όρους και με χρήση αποδυτηρίων…) Γιατί άραγε δεν κατέβαλλε τις ίδιες προσπάθειες και τον περασμένο Νοέμβριο όταν αυθημερόν ενέκρινε τουλάχιστον τη λειτουργία με όρους των εξωτερικών κολυμβητηρίων και μετά από λίγες ώρες τα έκλεισε όλα; Πρέπει όμως να παραδεχτούμε κι ας μας στενοχωρεί αυτό, ότι μια κοινωνία που δεν έχει ανοιχτά σχολεία για τα παιδιά, δεν μπορεί να έχει ανοικτά κολυμβητήρια, αλλά και πάλι μπορεί να έχει ανοικτούς τους στίβους και τα τένις;

Ομολογώ ότι έχω μπερδευτεί, παρόλα αυτά «ψηφίζω» (στο πνεύμα της εποχής…) να χαρούμε, όχι γιατί αποφύγαμε την αδικία, αφού η πανδημία θα συνεχίσει να παράγει συνεχώς αδικίες. Αλλά, πώς να το πω; Να, έτσι για …τεχνικούς λόγους.

Έχουμε ανάγκη από λίγη χαρά…


Με φιλικούς χαιρετισμούς,
Γιάννης Μηλιδάκης

(Το σχετικό έγγραφο της ΚΟΕ προς τα σωματεία: ΕΔΩ)





Αφήστε μια απάντηση