Δεν είναι λίγοι εκείνοι που έχουν πει: Δυο ώρες δουλεύετε, μια χαρά είστε. Κάνετε και το χόμπι σας.

Είναι η αλήθεια όμως αυτό;

Μα, θέλει απάντηση αυτό; αρκεί να σκεφτεί κάποιος ότι ο ρόλος του coach έχει τέτοιο εύρος που 25 ώρες να είχε η μέρα και πάλι δε θα έφταναν…

Δεν είναι μόνο οι αξημέρωτες πρωινές προπονήσεις και οι δυο ώρες της απογευματινής που δεν είναι δυο…

Δεν είναι τα ατελείωτα Σαββατοκύριακα που περνούν στα κολυμβητήρια μακριά από τις οικογένειές τους και κάθε Κυριακή βράδυ φεύγοντας λένε αστειευόμενοι: Καλό Σαββατοκύριακο…

(Αναφερόμαστε βέβαια σε εκείνα τα Σαββατοκύριακα που σήμερα τα νοσταλγούμε…)

Δεν είναι οι προετοιμασίες όταν Χριστούγεννα, Πάσχα, καλοκαίρια τους βρίσκουν στην πισίνα, πολλές φορές και ανήμερα Πρωτοχρονιάς. Ευτυχώς που σήμερα υπάρχουν οι βιντεοκλήσεις για να βλέπουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα…

Είναι ότι το μυαλό τους όλη την ημέρα «τρέχει» γύρω από τον Κώστα, την Αναστασία, τον Ανδρέα, την Μαρία και δεκάδες άλλα παιδιά, γιατί το coaching είναι ακριβώς αυτό. Πρέπει όλη την ημέρα για σκέφτεσαι για τους άλλους. Γιατί ο προπονητής είναι και μέντορας και …ολίγον ψυχολόγος και γιατρός (χωρίς να υπερβαίνει τα εσκαμμένα…) και πάνω από όλα φίλος και συνοδοιπόρος.
Μοιράζεται τη ζωή του με τους κολυμβητές και τις κολυμβήτριες.

Όλοι οι άνθρωποι επιθυμούμε στον επαγγελματικό μας βίο, να καταφέρουμε να κάνουμε αυτό που αγαπούμε επάγγελμα.

Ο προπονητής το έχει αυτό το προνόμιο. Κανείς τους δεν επιλέγει αυτό το επάγγελμα και μόνο ως λύση βιοπορισμού.

Η λίστα της ΚΟΕ με τους επίλεκτους κολυμβητές και κολυμβήτριες, που εγκρίθηκε από τη ΓΓΑ και την υγειονομική επιτροπή να προπονούνται κατά παρέκκλιση των ισχυουσών περιορισμών λόγω πανδημίας, έφερε μαζί τους στα κολυμβητήρια και τους προπονητές τους…

Όλοι εκεί, στο κολυμβητήριο, πρωί και απόγευμα…

Κανείς τους δε ρώτησε αν θα πληρωθεί, αλλά κανείς δεν αναρωτήθηκε επίσης αν και πως θα πληρωθούν.

Ο προπονητής κολύμβησης είναι επάγγελμα κι αυτό συνεπάγεται ότι προσφέρει υπηρεσίες και σε αντάλλαγμα αμείβεται.

Σήμερα όχι μόνο δεν αμείβεται, αλλά ξοδεύει κιόλας… Όλοι καταλαβαίνουμε γιατί..

Αλλά, έτσι είναι τα …χόμπι. Τα πληρώνεις…

Είναι η αλήθεια και πρέπει να ειπωθεί ότι αντικειμενικά γίνεται πολύ μεγάλη προσπάθεια από τους προπονητές, αλλά και από την ομοσπονδία, να κρατηθεί «όρθιο» το άθλημα. Οι προπονήσεις των κορυφαίων κολυμβητών-τριών γίνονται ναι μεν σχεδόν σε ιδανικές συνθήκες, αλλά οι προπονητές τους υποστηρίζουν την προετοιμασία τους στις περισσότερες περιπτώσεις με προσωπικό κόστος και η ομοσπονδία προσπαθεί αφενός να προσθέσει ακόμα περισσότερα άτομα στην πολυπόθητη λίστα και αφετέρου επιβαρύνεται με κάποιες χιλιάδες ευρώ που κοστίζουν τα απαραίτητα covid-tests κάθε βδομάδα.

Όμως άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

Η κολύμβηση είναι ίσως το πιο βαλλόμενο άθλημα μέσα στο «lockdown». Δεν επιτρέπονται καθόλου προπονήσεις, σε αντίθεση για παράδειγμα με τους αθλητές του στίβου που έστω με ραντεβού μπορούν να προπονούνται. Η φύση του αθλήματος είναι τέτοια που αν δεν υπάρχει νερό σε θερμοκρασία τουλάχιστον 26β. δε γίνεται να προπονηθεί κάποιος ή κάποια. Αντίθετα ένας ποδοσφαιριστής, δρομέας, ρίπτης, ποδηλάτης κ.α. μπορούν ακόμα και εκτός σταδίου να προπονηθούν τόσο όσο να κρατήσουν τουλάχιστον τις προσαρμογές τους.

Πρέπει να επιστρέψουν, με πολύ αυστηρά υγειονομικά πρωτόκολλα, όλα τα παιδιά σύντομα στις πισίνες.

Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια.
 
swm