Η Νόρα Δράκου μια κολυμβήτρια σύμβολο με αδιάληπτη πρωταγωνιστική παρουσία για περισσότερα από 10 χρόνια στην ελληνική και διεθνή κολύμβηση, μας μεταδίδει, από τη Βουδαπέστη, τις σκέψεις της για την κατάσταση που διαμορφώνεται από σήμερα στην «κολυμβητική» Ελλάδα, μετά την αναστολή λειτουργίας των κολυμβητηρίων.  Κι αν είναι δυσάρεστη η κατάσταση, εκείνη πάντα με το χαμόγελό της μας δίνει αισιοδοξία και μας εμπνέει.

 

Νόρα Δράκου:

 

«Η αλήθεια είναι ότι είμαι διχασμένη! Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη που είμαι εδώ. Κάνω προπόνηση σε ένα εκπληκτικό περιβάλλον με τους καλύτερους αθλητές του κόσμου. Βρίσκομαι Σε ιδανικές συνθήκες και κάνω απλά τη δουλειά μου. Ταυτόχρονα όμως γνωρίζω ότι όλο αυτό σε 10 μέρες θα τελειώσει και πρέπει να επιστρέψω στη χώρα μου όπου τα πράγματα είναι μάλλον δυσοίωνα. Και όχι μόνο στη δική μου αλλά και σε πάρα πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

Ένα από τα μεγάλα θέματα προς συζήτηση εδώ είναι το πώς θα γυρίσουμε πίσω…

Το τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε το αν θα μπορούμε να προπονούμαστε και φυσικά κάτω από προς συνθήκες θα μπορούμε. Οπότε θέλω να πω ότι η ανησυχία είναι γενικότερη από τους αθλητές όλου του κόσμου!

Πραγματικά με λυπεί πολύ αυτό που συμβαίνει για άλλη μια φορά στην Ελλάδα! Το ζήτημα δεν είναι ότι έκλεισαν οι χώροι άθλησης. Το ζήτημα είναι ότι στους χώρους άθλησης υπάρχει ένας τεράστιος κύκλος ανθρώπων που θα έχει πρόβλημα. Αρχικά ο ασκούμενος. Είτε ετοιμάζεται για τους ολυμπιακούς είτε ετοιμάζεται για το πανελλήνιο είτε ετοιμάζεται μόνο για να έχει ένα υγιές σώμα του δημιουργείς μια τεράστια ψυχολογική φθορά, χάνει τη ρουτίνα του την καθημερινότητα του, τον τρόπο του να ξεφεύγει από τις δυσκολίες της ημέρας.

Πάμε στα σωματεία…

Τα έσοδα είναι μηδαμινά. Τα σωματεία αδυνατούν να λειτουργήσουν. Αδυνατούν να πληρώσουν τους προπονητές τους. Αδυνατούν να πληρώσουν τους αθλητές τους. Οι μεν μπορεί να έχουν οικογένεια οι δε αν δεν πληρώνονται δεν μπορούν να χτίσουν μια προετοιμασία δεν μπορούν να κάνουν κάποιο προγραμματισμό, δεν είναι ήρεμοι δεν μπορούν να αποδώσουν. Ο κόσμος που δουλεύει για τις πισίνες. Φροντιστές, καθαριστές, Γραμματεία. Όλοι αυτοί μένουν χωρίς έσοδα.

Άρα το πρόβλημα δεν είναι ότι η Εθνική ομάδα μένει εκτός προπονήσεων.

Το θέμα είναι ότι όλοι χάνουν από αυτή την ιστορία! Άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο όλοι βγαίνουν χαμένοι.

Η άσκηση ειδικότερα στο νερό είναι πέρα για πέρα μοναχική.

Μπορούν να κρατηθούν δύο κολυμβήτρια ανοιχτά στην Αθήνα και να έχουν την δυνατότητα οι αθλητές και το κοινό με αυστηρό πρωτόκολλο και πρόγραμμα να κάνουν την προπόνηση τους. Για να σας δώσω ένα παράδειγμα εδώ είμαστε 300 αθλητές και 200 προπονητές 500 άτομα δηλαδή στο σύνολο και κάνουμε κάθε μέρα διπλή προπόνηση και γυμναστήριο σε τρεις πισίνες Και δύο γυμναστήρια στο σύνολο!! Και χωρίς να ερχόμαστε σε επαφή ομάδα με ομάδα!

Λύσεις υπάρχουν!

Το θέμα είναι να υπάρχει διάθεση! Συμφωνώ ότι κόσμος πεθαίνει συμφωνώ ότι βρισκόμαστε σε μια πολύ δύσκολη υγειονομική κατάσταση, όμως η λύση δεν είναι να μείνουμε σπίτι μας περιμένοντας το εμβόλιο. Η λύση είναι να προσαρμόσουμε τη ζωή μας και τη καθημερινότητα μας στις νέες συνθήκες. Η ρουτίνα μας πρέπει να παραμείνει! Για να παραμείνουμε και ψυχολογικά υγιείς! Και η πρώτη μας μέριμνα αυτή πρέπει να είναι!

Να διατηρήσουμε τις συνήθειες μας και τη ρουτίνα μας προσαρμοσμένες στη νέα πραγματικότητα!»