Ο τέσσερις φορές ολυμπιονίκης Ολυμπιονίκης Αλεξάντερ Ποπόφ έμεινε στην ιστορία  πέρα από τις επιδόσεις και τις διακρίσεις του, ως ένας από τους κορυφαίους τεχνικά κολυμβητές όλων των εποχών.

Για να κολυμπήσουμε όπως ο «Τσάρος της πισίνας», πρέπει πρώτα να αναλύσουμε τι έκανε στο νερό στην προπόνηση και μετά πως τα εφάρμοζε αυτά στον αγώνα. Ας δούμε λοιπόν παρακάτω μερικές από τις μεθόδους του κι ας μάθουμε από αυτές, προσπαθώντας να μεταφέρουμε εκείνα τα στοιχεία που ταιριάζουν στην προπόνησή μας, πάντα σε συνεργασία με τον προπονητή ή την προπονήτριά μας.

Δεν επέτρεπε ποτέ στον εαυτό του τεχνικές αστοχίες.

Αποφύγετε την «πάλη» με το νερό. Εάν η απόδοσή σας στην τεχνική έχει αρχίσει να πέφτει επειδή είστε κουρασμένοι, καλύτερα να ξεκουραστείτε. Το «μότο» του Ποπόφ ήταν «αν δεν μπορείτε να το κάνετε ακριβώς και σωστά, μην το κάνετε καθόλου». Ο όγκος και η ένταση  της προπόνησής του καθοριζόταν από το πόσο μπορούσε να κολυμπήσει ενώ πληρούσε με ακρίβεια τα πρότυπα τεχνικής αριστείας που του έθετε ο προπονητής του. Οι ταχύτητες της προπόνησής του καθορίζονταν από το πόσο γρήγορα μπορούσε να κολυμπήσει, εφαρμόζοντας αυτά τα πρότυπα. Με άλλα λόγια κολυμπούσε μέχρι εκεί που τον άφηνε το σώμα του να κολυμπάει τέλεια!

Ο Ποπόφ κολυμπούσε με υπερεκτάσεις

Επέκτεινε το χέρι του πολύ πριν αρχίσει το τράβηγμα, δίνοντας έτσι την εικόνα μιας εξαιρετικά μεγάλης και ομαλής χεριάς. Καθώς κολυμπάτε, σκεφτείτε να χρησιμοποιήσετε το χέρι σας για να επιμηκύνετε το μήκος του σώματός σας, και όχι απλώς να το χρησιμοποιήσετε ως ένα κουπί για να σας ωθήσει προς τα εμπρός. Καθώς τεντώνετε το χέρι σας αφήστε το σώμα να ακολουθήσει την τάση του χεριού, ώστε το σώμα να περιστραφεί ελαφρά. Αυτό θα συντελέσει στο να ενεργοποιηθεί ένας από τους μεγάλους και ισχυρούς μας μύες, ο πλατύς ραχιαίος. Δεν κολυμπάμε μόνο με τα χέρια και τα πόδια αλλά και με το σώμα.

Χτυπήστε πόδια στο ρυθμό του Αλεξάντερ…

Ο Πόποφ πίστευε ότι υπήρχε ένας συγκεκριμένος ρυθμός που σχετιζόταν με το να κολυμπάει καλά. Μέρος αυτού του ρυθμού προερχόταν από τις ποδιές του. Ήταν σπρίντερ, αλλά και κατά τη διάρκεια μεγαλύτερων αποστάσεων στην προπόνηση, δε σταματούσε ποτέ τις έξι ποδιές ανά κύκλο χεριών (6-bit kicks), το οποίο όσο κι αν φαίνεται περίεργο είναι ιδανικό και για κολυμβητές μεγαλύτερων αποστάσεων, ακόμα και για προχωρημένους τριαθλητές. Αρκεί τα χτυπήματα των ποδιών να γίνονται ρυθμικά χωρίς σπατάλη δύναμης. Πρέπει επίσης να γίνονται χωρίς λυγισμένα τα γόνατα και με τα πέλματα σε έκταση. Εάν οι ποδιές σας είναι άνισες ή δεν είναι ρυθμικές, είναι σίγουρο ότι θα προκαλέσουν νεκρά σημεία στο τράβηγμά σας αφού θα μεταβάλλεται συνεχώς η θέση του σώματος στο νερό.

Ρυθμός και στις χεριές

Εκτός από το ρυθμό των ποδιών και οι χεριές του Ρώσου Ολυμπιονίκη ακολουθούσαν ένα ελεγχόμενο τράβηγμα ως προς το ρυθμό κάτω από το νερό. Τα χέρια του επιτάχυναν από αργά σε γρήγορα καθώς τραβούσε. Ξεκινούσε την επαφή με το νερό με ένα άκρως δεξιοτεχνικό τρόπο, ώστε να μην παρασύρει φυσαλίδες, δηλαδή αέρα, ενώ παράλληλα διατηρούσε τη θέση του αγκώνα σε ψηλότερη θέση, δίνοντας προτεραιότητα στο τράβηγμα από τις παλάμες. Όταν είχε πιάσει όλη την ποσότητα του νερού που ήθελε, τότε επιτάχυνε το χέρι του μέσα στο νερό για να κερδίσει τη μέγιστη πρόωση και το κατάφερνε…

Έμενε χαλαρός

Ο Ποπόφ διατηρούσε τα χέρια και τους καρπούς του χαλαρά κατά τη διάρκεια της φάσης επαναφοράς της χεριάς, έτσι ώστε να μην σπαταλήσει καθόλου ενέργεια από άσκοπα τεταμένους μυς. Μπορείτε να εξασκηθείτε σ΄αυτό δοκιμάζοντας την άσκηση “drag drag”. Δηλαδή σέρνουμε ελαφρά τα δάκτυλα κατά μήκος της επιφάνειας του νερού, σε κάθε επαναφορά χεριάς. Βεβαιωθείτε ότι κρατάτε τους καρπούς και τα χέρια σας χαλαρά στα όρια της παραλυσίας…

Το μήκος του τραβήγματός του

Μετρούσε ανελλιπώς τις χεριές του σε κάθε 25άρι, προσπαθώντας να καλύπτει την απόσταση με πέντε λιγότερες από ό,τι θα έκανε σε έναν αγώνα. Ο εξαιρετικός κι έμπειρος  προπονητής του πίστευε ότι η βελτίωση στην ταχύτητα θα πρόκυπτε ως αποτέλεσμα της βελτιωμένης απόδοσης περισσότερο, παρά από τη δύναμη ή τη φυσική κατάσταση. Για να το κάνετε αυτό, δοκιμάστε να κολυμπήσετε με δύο λιγότερες χεριές (κατά μέσο όρο) από ό,τι συνήθως. Μπορεί να νιώθετε λίγο αμήχανα στην αρχή, αλλά να είστε υπομονετικοί. Σύντομα όμως το νευρικό σας σύστημα θα ανταποκριθεί και θα προσαρμοστεί επιτυχώς στις νέες κινήσεις, θα αποκτήσετε ρυθμό και όλα θα κυλάνε φυσιολογικά.

Κολυμπήστε αργά όπως ο Αλεξάντερ

Είναι σύνηθες το να σκεφτεί κανείς ότι αν δε «δώσετε πόνο», δεν κολυμπάτε όπως θα έπρεπε. Ο προπονητής του, Gennadi Touretski, ποτέ δε συμφώνησε με αυτή τη νοοτροπία. Διέθεσε ένα μεγάλο μέρος του χρόνου προπόνησης σε χαμηλές ταχύτητες, έτσι ώστε οι αθλητές του να μπορούν να επικεντρωθούν στην τέλεια τεχνική. Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να αποφεύγετε τις έντονες προσπάθειες κατά τη διάρκεια της προπόνησής σας, αλλά σίγουρα θα πρέπει να αφιερώσετε πολύ χρόνο στην πισίνα εστιάζοντας στην οικονομία μειώνοντας τις αντιστάσεις σας.

Συντονιστείτε στο νερό, όπως και ο Αλεξάντερ

Ο Πόποφ αφιέρωνε ώρες κολύμβησης μη κάνοντας κάτι περισσότερο από το να αναζητάει την αίσθηση του πού και πώς το νερό του δημιουργεί αντιστάσεις. Στη συνέχεια, έψαχνε τρόπους για να αποφύγει αυτό το μόνιμο εμπόδιο. Η αντίσταση του νερού αυξάνεται εκθετικά όσο γρηγορότερα προσπαθείτε να κολυμπήσετε, οπότε ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά προσπαθείτε, δε θα γίνετε πολύ πιο γρήγοροι έως ότου βελτιώσετε την ολίσθηση (γλίστριμα) μέσα στο νερό. Κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού του πρέπει μόνιμα να αναρωτιόταν: «μήπως προκαλώ περισσότερες αντιστάσεις;».

Τα «μυστικά του Τσάρου» λοιπόν δεν και τόσο μεγάλα μυστικά. Είναι αυτά που οι περισσότεροι προπονητές λένε και ξαναλένε κάθε μέρα στις πισίνες. Το μεγάλο του «μυστικό», ήταν η επιμονή του να τα εφαρμόζει. Εκτός από τα χέρια και τα πόδια, όπως αναφέρεται πιο πάνω, κολυμπάμε με όλο μας το σώμα, αλλά και πάλι δεν αρκεί αυτό. Τη μεγάλη διαφορά την κάνει το μυαλό μας.