Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι,

Λίγα λόγια, βαίνοντας προς την ολοκλήρωση ενός ακόμα ωραίου, κατά τη γνώμη μου, Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ανδρών – Γυναικών, τα οποία λόγια θεωρώ πραγματικότητα, όχι βέβαια για να σας φωτίσω, αλλά ίσως για να τα υπενθυμίσω:

Όσο σκληρά κι αν προπονηθεί κάποιος/α αν δεν έχει κι αυτό που λέμε ταλέντο θα καταφέρει καλά και πολύ καλά αποτελέσματα, θα πετύχει την προσωπική του αθλητική νίκη, αλλά δε θα μπορέσει να φτάσει στην «ψηλή» κορυφή.

Αντίστροφα, κι εδώ είναι το πιο σημαντικό, ούτε το μεγαλύτερο ταλέντο του κόσμου δε θα φτάσει ποτέ στην «ψηλή» κορυφή αν δεν προπονηθεί ανάλογα.

Ο σημαντικότερος παράγοντας του πολυπαραγοντικού φαινομένου που ορίζεται ως ταλέντο, είναι γενικές, αλλά και εξειδικευμένες λειτουργίες του εγκεφάλου που σχετίζονται με την κολύμβηση εν προκειμένω και κυρίως η δυνατότητά του να διαχειρίζεται τις διαδικασίες του αγώνα και της προπόνησης.

Για κάποιους/ες πρέπει να παραδεχθούμε ότι είναι ιδιοφυείς στον τομέα τους κι εμείς οι υπόλοιποι δεν μπορούμε πολλές φορές να αποκωδικοποιήσουμε πως ακριβώς λειτουργούν. Σίγουρα υπάρχει λογική στα αποτελέσματά τους, απλά οι άλλοι δεν μπορούν να την αναγνωρίσουν κάποιες φορές.

Άλλο τι θέλω κι άλλο τι πραγματικά μπορώ… Ας μην ωραιοποιούμε πάντα τα πράγματα. Δεν ισχύει το: αν το θέλω πολύ, μπορώ κιόλας. Αντίθετα αυτό πολλές φορές υποκρύπτει τακτική πώλησης… Ας θέσουμε λοιπόν τους προσωπικούς και τους ομαδικούς μας στόχους. Ειδικά οι ομαδικοί στόχοι συνεισφέρουν πάρα πολύ στους ατομικούς.

Οι προπονητές αν κάθε μέρα φεύγοντας από την προπόνηση δεν ανησυχούμε για το αν έχουμε εφαρμόσει σωστό πρόγραμμα, καλό θα είναι να επανεξετάσουμε τη στάση μας…

Ταλέντο πρέπει να έχει και ο/η προπονητής/τρια και κατ’ αντιστοιχία ισχύουν τα ίδια που ισχύουν και για τους κολυμβητές/τριες.

Οι ταλαντούχοι προπονητές μαθαίνουν καθημερινά από τους ταλαντούχους κολυμβητές. Μαθαίνουν δηλαδή από τη φύση!

Οι προπονητές αναδεικνύονται σε καλούς και μεγάλους από τους καλούς και μεγάλους κολυμβητές. Εδώ χρειάζεται και λίγη τύχη με την έννοια της συγκυρίας, όχι του αποτελέσματος…

Τυχαία αποτελέσματα στην πισίνα δεν υπάρχουν! Σε ένα ομαδικό άθλημα κάτι μπορεί να γίνει. Εδώ όμως οι αριθμοί είναι αμείλικτοι! Ούτε μία φορά, ποτέ, δεν μπορεί να κάνει κάποιος πχ 21,5 στα 50 ελεύθερο από τύχη.

Στην Ελλάδα πετυχαίνουμε αναλογικά με τον πληθυσμό μας σημαντικές επιδόσεις και διακρίσεις οι οποίες πηγάζουν από περίσσεια ταλέντου, σε συνδυασμό με δουλειά και μια δόση «τρέλας» ορισμένων… Επειδή όμως τα δύο πρώτα δεν υποστηρίζονται οργανωμένα και σε μόνιμη βάση από επιστημονικά – τεχνολογικά μέσα, όπως σε χώρες πιο προηγμένες στην κολύμβηση, γι αυτό και μπορεί να πει κάποιος ότι κάνουμε θαύματα…

Με την ευκαιρία πολλά και ειλικρινή συγχαρητήρια στους κολυμβητές και στις κολυμβήτριες που πέτυχαν φέτος …θαύματα στο παγκόσμιο και στις άλλες διεθνείς διοργανώσεις, καθώς επίσης και στους προπονητές τους!

Η κοινή γνώμη της πισίνας, πολλές φορές κατηγορεί την ΚΟΕ για στασιμότητα, πολυετία στη διοίκηση ακόμα και αλαζονεία. Για να αναφέρω και την καλή όψη της κατάστασης, αφενός ξεχνά ή δε γνωρίζει τις μεταρυθμίσεις που έχει καταφέρει αυτές τις 10ετίες, αλλά περισσότερο από όλα παραβλέπει ότι ως «κοινότητα» και μάλιστα δημοκρατική δεν παράγουμε διάδοχη κατάσταση. Έστω λοιπόν δεχόμαστε και την αρνητική όψη, ότι οι κατηγορίες είναι ευσταθείς, τότε το ποσοστό της ευθύνης μεταβιβάζεται ακόμα περισσότερο σε βάρος της κοινότητας από την οποία πηγάζει και η κοινή γνώμη, γιατί απλά δεν έχουμε ουσιαστικό ενδιαφέρον ενασχόλησής μας με τα κοινά.

Στα περισσότερα ελληνικά σωματεία – εδώ ζω, γι αυτά γνωρίζω, αν γνωρίζω κάτι – επικρατεί η κακώς εννοούμενη πελατειακή σχέση. Πελατειακή σχέση υπάρχει πχ και στο Harvard… Υπάρχουν όμως παράλληλα και κανόνες που μάλιστα υπερβαίνουν ακόμα και τους πλουσίους. Η εκπαιδευτική και η προπονητική διαδικασία επιβάλλεται να αψηφά το «κυνήγι της συνδρομής». Καλύτερα να απομακρύνονται κάποιοι και να γίνονται αντί αυτών ισάριθμες εγγραφές στις σχολές κολύμβησης.

Οι αγωνιστικές ομάδες δεν μπορεί να είναι κερδοφόρες. Το παθητικό τους είναι δεδομένο και πρέπει απαραίτητα να ισοσκελίζεται από τα έσοδα των σχολών και των χορηγών, ώστε να είναι βιώσιμες.

Ο/η γονέας που είναι «ειδικός» στην προπόνηση θαρρώ δε χρειάζεται προπονητή, αλλά ενδεχομένως να προσλάβει έναν υπάλληλο, διαμεσολαβητή.

Ο/η γονέας που συμπεριφέρεται ως ο «εγώ πληρώνω», πρέπει να αποβάλλεται πάραυτα.

Όμοια πρέπει να αποβάλλεται και γονέας που δημιουργεί κλίκα μέσα σε μια ομάδα, καθότι αυταπόδεικτα δεν αναγνωρίζει την ουσία της ομάδας.

Οι γονείς πληρώνουν πολλά κι αυτό μπορεί στην προηγούμενη φάση της βίαιης κρίσης να διέσωσε το άθλημα, αλλά στο μέλλον, δεδομένου ότι όλο και περισσότερο συνηθίζουμε τα πάντα να στηρίζονται σε ‘κείνους, το οικοδόμημα θα κάνει ρωγμές… Θέλει μέτρο η κατάσταση.

Η κολύμβηση δεν είναι μονοδιάστατο ατομικό άθλημα. Είναι πολυδιάστατο κοινωνικό φαινόμενο και ως εκ τούτου και ομαδικό άθλημα.

Το περιβάλλον παίζει καθοριστικό ρόλο. Ίδιος προπονητής, ίδιος αθλητής σε διαφορετικό περιβάλλον φέρνουν διαφορετικά αποτελέσματα.

Όταν έχουμε πολλούς καλούς αθλητές σε κάθε αγώνισμα, όλοι θα πάνε καλύτερα! Οι 16άδες βοήθησαν πολύ σ’ αυτό. Αυξάνεται το «βάθος» της Ελληνικής κολύμβησης. Αθλητής που κερδίζει όπως λέμε «περίπατο», να αγωνιά για την εξέλιξή του.

Ο ευγενής συναγωνισμός βελτιστοποιεί τις επιδόσεις!

Η προπόνηση είναι μια διαδραστική, ζώσα διαδικασία και συνεπεία αυτού πολλά ζητήματα κρίνονται και αποφασίζονται επί τόπου. Ειδάλλως θα αρκούσε η εφαρμογή ενός προγράμματος από ένα συνδρομητικό site ή μέσω κάποιου email…

Στην αγορά προσφέρονται αν όχι χιλιάδες, εκατοντάδες πρωτόκολλα μετρήσεων και εξετάσεων που πολλές φορές κοστίζουν αρκετά χρήματα αλλά δεν μπορούν να προσεγγίσουν την ουσία της κολύμβησης. Ο οργανισμός αποδεικνύεται πολυπλοκότερος και «μεγαλύτερος». Το ίδιο αντιλαμβανόμαστε ότι συμβαίνει τελικά και με άλλα θέματα που σχετίζονται με τη φύση και το σύμπαν.

Λάθος πιστεύει η εκτός πισίνας κοινή γνώμη ότι όλοι οι αθλητές παίρνουν φάρμακα. (Το βιώνω αυτό, με ρωτούν συνεχώς οι άσχετοι με το χώρο). Πολλές φορές η κοινή γνώμη αποδεικνύεται λανθασμένη. Δικαιούται κι αυτή…

Τα περισσότερα από τα νόμιμα σκευάσματα που καταναλώνουν τα παιδιά μας, εφόσον στις εξετάσεις που υποβάλλονται δεν παρουσιάζουν ελλείμματα και διατρέφονται σωστά, προσφέρουν οφέλη μόνο στις φαρμακευτικές εταιρίες και στους μεσάζοντές τους κι όχι στις επιδόσεις τους και στην υγεία των παιδιών.

Για τα μη νόμιμα δε γίνεται καν συζήτηση.

Οι άνθρωποι πάντα ψάχνουμε μαγικές συνταγές, αλλά αυτές δεν υπάρχουν… ας το δεχτούμε πια…

Ο έξυπνος άνθρωπος μαθαίνει να κάνει συσχετισμούς τόσο από τη γήινη φύση, όσο και από το σύμπαν.

Όταν φτάσεις ψηλά για να φτάσεις ψηλότερα, πρέπει αφού χαρείς την επιτυχία σου να την φυλάξεις κάπου και να ξαναρχίσεις ως «μαθητής». Το αυτό ισχύει για όλους μας.

Στη συνέχεια ακολουθεί ανάπαυση και ψυχαγωγία, ώστε τον Σεπτέμβρη να επιστρέψουμε όλοι και ακόμα περισσότεροι, ως μαθητές…

Καλό καλοκαίρι!